ŻYCIE, którego pragnę.

16 November 2015

Posiadam jedną sztukę doskonałej belgijskiej broni myśliwskiej; ale nie chodzę na polowania. Mam słownik hiszpański, ale nie umiem mówić po hiszpańsku. Mam frak, ale ostatni raz miałem go na sobie przed dziesięciu laty i już nawet nie potrafię sobie wyobrazić, z jakiej okazji mógłbym go włożyć. Mam globus, ale już nie podróżuję. Mam cynowy kałamarz z czasów Rakoczego, ale nigdy go nie używam; w kawiarni proszę o pióro i atrament. Mam stojak na fajki z pełnym wyposażeniem, piankowymi fajkami koloru kasztanowego, z sitkiem na tytoń, ale nigdy nie paliłem i nie palę fajki. Ilekroć te przedmioty wpadną mi w ręce, z zakłopotaniem stwierdzam, że doskonale przygotowałem się do życia, jakiego w żadnym stopniu nie pragnę.

Sándor Márai, Rzeczy (Luty), w: Cztery pory roku.

cytat mi podesłany, ale zachwyca swoją trafnością. Ile mam niepotrzebnych rzeczy, gdzieś w głowie zanotowanych list do zrobienia, książek do przeczytania, które wcale nie dotyczą mojego życia, tylko życia którego JUŻ nie pragnę i nie chcę. Marzeń z których już wyrosłam, pragnień których nie chcę spełnić.

Potrzebujemy czasem wolności od siebie samych by zrobić przestrzeń na ŻYCIE, do którego zostaliśmy powołani i które sprawi że będziemy szczęśliwi.